YENİDEN DOĞUŞ NEDİR?

İsa ona şu karşılığı verdi: “Sana doğrusunu söyleyeyim, bir kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği ’ni göremez.”(Yuhanna 3:3)

İnsan niçin yeniden doğmalı? Bu neden bu kadar önemli? Acaba, Yeniden Doğuş olmadan insan Tanrı ile barışa bilir mi? Yoksa Yeniden Doğuş, kaybedilmiş bir şeyi tekrar geri almak mı? Ya da gerçek kimliğine kavuşmak ve Tanrı Ruh ’u ile dolmak mı?

Tanrı, Adem’i yarattığı zaman kendi suretinde günahsız olarak yaratmıştı.  Bu nedenle ilişkileri son derece kusursuzdu. Aralarında her hangi bir engel olmamakla birlikte, bu birliktelik sevgi ve kutsallık ilişkisinde devam ediyordu.Sonra, Adem’in kaburga kemiklerinden Havva’yı yaptı ve ona verdi. Adem, “İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik, etimden alınmış ettir” diyerek sahip çıktı.
Adem’e seçme ve yapma olanağını vererek özgür iradesini kullanmada serbest bıraktı. Böylece, Adem, özgürce haraket etme yetkisini Tanrı’dan almış oldu. Ölümsüz olan Tanrı, kendisi gibi Adem’i de ölümsüz olarak yaratmıştı. Dolaysıyla, sahip olduğu tüm özelliklerle de Adem’ide donattı. Çünkü onu kendi suretinde yaratmıştı.

Ancak…! Adem’in ölümsüzlüğü onun sadakatına ve söz dinler iğine bağlıydı!
Her şey yeri yerinde giderken, günün birinde Şeytan yılan aracılığıyla Havva’ya, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi? diye sordu. Havva, “Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz” diye yanıtladı, “Ama Tanrı, ‘Bahçenin ortasındaki ağacın meyvesini yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi. “Yılan kesinlikle ölmezsiniz. Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyle kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”  dedi
Bu güzel, gurur verici sözler Havva’ya çok hoş ve bal gibi tatlı geldi. Gözleri açılacak, Tanrı gibi olacaklardı!!!

Yasak Ağaç

Havva ağacın meyvesini kopardı ve yedi; kocasına da verdi. Böylece ikiside Tanrı’ya karşı suçlu duruma düştüler. Gözleri açıldı, kendi kendilerini utançlı durumda olduklarını gördüler.
Maalesef, bazen Şeytan insana en acı şeyi, bal gibi tatlı ve hoş olarak sunuyor. Eylem gerçekleşince de sonunda yılan gibi insan yaşamını zehirliyor. Bunun için İncil, “… Benliğin tutkuları, gözün tutkuları, maddi yaşamın verdiği gurur, Baba’dan değil, dünyadandır” diyerek inanlısına öğüt veriyor. (I. Yuhanna Mektubu 2:16)
Rab Tanrı, Aden Bahçesine geldi. Adem ve karısı kendilerini gizlediler. Tanrı gibi olacakları yerde, Tanrı’dan korkmaya başladılar. Zira, verdikleri sözü tutmayarak sadakatsizlik gösterdiler.

İşte, günahlı insanın durumu bu kadar acı ve üzüntü vericidir. Böylece günah atalarımızı korku ve endişe içerisine soktu. Şeytan, bir çok insanı bu şekilde aldatıyor.
Rab Tanrı Adem’ e, “Neredesin?” diye seslendi. Adem, “Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim” dedi. Rab Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi?” diye sordu, “Sana meyvesini yeme dediğim ağaçtan mı yedin?” Adem, “Yanıma koyduğun kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim. Rab Tanrı, kadına, “Nedir bu yaptığın?” diye sordu. Kadın, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” diye karşılık verdi.
Adem kendi itaatsizliğini göreceği yerde, sorumluluğu Rab Tanrı’ya ve Havva’ya attı. Sen bana bu kadını verdin, o da bana verdi. Oysa, Rab Adem’e “O ağacın meyvesini yemeyeceksin” demişti.

Ölüm

Ruhsal olarak ölüm yargısını giymiş oldular. Bu günah ve ölüm yargısı tüm soyuna geçti. Tanrı ile insan arasına günah duvarı girdi.
İlk İnsan budur. Onun aracılığıyla günah ve ölüm tüm insanlara geçti. Böylece kadın-erkek ilişkisinden doğan herkes Tanrı önünde ölümlü ve günahlı kılındı.
Ne var ki Tanrı, yıllar sonra insanların gözleri önünde ki saklı  olan suçlarını göstermek ve  ilişkinin düzelmesi amacıyla, peygamberler gönderip Kendi Kutsal Yasasını verdi. Ta ki insanlar kendi suçlarını görsünler. Onlardan dönme fırsatı bulsunlar.

Böylece Adem ve Havva günahkâr ve ölüm yargısını giydi. İnsan ister kabul etsin ya da kabul etmesin bu değişmez Tanrısal bir buyruktur. Bundan dolayı Adem ve karısı Tanrı’nın önünde kovuldular. Böylece Adem, alnının teriyle çalışmak üzre iş yaşamına koyuldu. Zengin olduğu halde fakir bir tarla işçisi oldu. Nasıl fakir kişi çocuklarına fakirliği miras bırakıyorsa, Adem’de kendi çocukları olan bizlere miras olarak, “Yargılanmış günah ve ölümü bıraktı.”

Günah: Tanrı’ya baş kaldırmak yani Tanrı buyruğunu kırmaktır.

Bu sebeble hepimiz atamızdan Tanrı’ya başkaldırmış bir tabiat devraldık. İşlediğimiz her günah Tanrı’ya isyan etmektir. Bu gün de aynı Tanrı bana –sana günah işlersen günahın kölesisin diyor. Çünkü günah, Kutsal Tanrı’ya karşı başkaldırmak olduğu gibi, aynı zamanda  O’nu üzmektir. Sahip olduğumuz bedenler de her tür günahlar konut kurdu: Kimisi küfürbaz, kimisi yeminci, kimisi yalancı, kimisi hakaretçi, kimisi zinakâr, kimisi katil, kimisi gururlu, kimisi fesatçı, kimisi kavgacı, kimisi güldürücü, kimisi paracı, kimisi iftiracı, kimisi eğlenceye düşkün, kimisi hırsız…vb. Tüm bunların kökü kötü ruhlar yani Şeytanın yetkisi altında olan cinlerdir. İşte, bunun içindir ki İncil,
“Ya Tanrı’nın ya da şeytanın çocuklarısınız” diyor. (I. Yuhanna Mektubu 3:10) Pavlus dediği gibi, “Ne zavallı bir insanım, bu bedende kim bizi kurtaracak, Rabbimiz İsa aracılığıyla Tanrı’ya şükür!” bunları yaşadığı için diyebiliyordu. (Romalılara 7:24-25)

Bu bedenin çirkinliklerinden kurtulmak için Kutsal Tanrı biricik Oğlu’nu dünyamıza gönderdi.
Hatırlanacağı üzere başlangıcta, Tanrı Adem’i günahsız olarak kendi suretinde yaratmıştı. Onun benzerliğinde. Tanrı Kendi Sözü olan İsa’ya da günahsız bir beden hazırladı. O bedende Kutsal Kişi olarak doğdu. Ve o şekilde yaşadı, yedi içti. Tıp ki Adem gibi. İbraniler yazarı,
“Bu çocuklar etten ve kandan oldukları için İsa, ölüm gücüne sahip olanı, yani İblis’i ölüm aracılığıyla etkisiz kılmak üzere onlarla aynı  insan yapısını aldı. Bunu, ölüm korkusu yüzünden yaşamları boyunca KÖLE olanları hepsini ÖZGÜR kılmak için yaptı” der. (İbr. 2:14,15) Burda daha açık olarak görüyoruz ki insan olarak günah aracılığıyla KÖLE ve ÖLÜM korkusu içinde yaşayanlarız. Ben ve sen KÖLELER gibi günah altında satılmışız! (Romalılara 7:14)

Kurtuluş

Tüm insanların acımasız baş düsmanı İblis günah aracılığıyla bizi Tanrı’dan kopardı. Fakat Tanrı kendi biricik Oğlu İsa aracılığıyla bizleri İblis’ten geri satın aldı, ya da Tanrı, kendi malını geri almak için Oğlu’nu günaha karşı kurban olarak sundu. Bu sebepten dolayı İsa geldi.
Bizleri GÜNAH KÖLELİĞİNDEN özgür edip DOĞRULUĞUN ÇOCUKLARI kılmak için. (Romalılar 6:18) Bundan ötürü, Rab, çarmıh üzerinde değer biçilmez fidye ile Kendisi’ne iman edenleri kurtardı. Tanrı günahtan dolayı Adem’e yargı giydirtmişti. Fakat Kendi Oğlu aracılığıyla günah yargısını -Adem yargısını- tüm insanlar üzerinde kaldırdı. Yani, Rab İsa, hem Adem’in itaatsızlığını hem de tüm insanlığını suçunu taşımak üzere çarmıha gerildi. Artık her insan kendi suçu ile yargılanacak ve cezasını çekecektir.

Böylece günah sahip olduğumuz bedende fazlasıyla çoğaldı. Özgür olunmayacak dereceye kadar çok! Suçlar içerisinde, karanlıklarda yaşarken, O’nun bizlere olan aşırı sevgisi, dünyamıza gelip acı çekmesi ve Haç’a gerilmesine engel olmadı. Bizlere sevgisini bir kez daha çarmıh üzerinde kanıtladı. Pavlus, “Ama Günahın çoğaldığı yerde Tanrı’nın lütfu daha da çoğaldı” diyor. (Romalılara 5:8,20) Böylece kendisine iman edenlerin BEDENİN de İsa yaşamıda o denli  bereketlerle donatıldı.

Böylece tüm bu olumsuzluklardan, günahlı ve ölümlü kişilikten kurtulmanın tek çaresi evvelki kişiliğine sahip olmaktır. İşte, bunun için de İsa geldi.
Image
Image
Image
İsa Mesih Kimdir?
İsa Mesih Kimdir?
Mesih Nedir?
Göz atın
Image
Tanrı Kimdir?
Neden varız?
Tanrı kimdir ve ne istiyor?
Göz atın
Image
Online Oku
Online kutsal kitap
Türkçe okuyun
Göz atın